Θυμάμαι το ανάκλιντρον.
Ξαπλωμένες σκέψεις περιδιαβάζουν τα κράσπεδα του νου, ψηλαφούν τις πληγές, αναμοχλεύουν τα πάθη, εγγίζουν το έρεβος, εναγωνίως πασκίζουν για νερό.
Σταγόνες καυτές αναβλύζουν από τα βάθη της νιότης.
Λυσιτελώς, μίαν εαρινήν αιθρίαν, ευρίσκουν καταφύγιο στα ολολύζοντα ονείρατα, πέρα από την ειμαρμένη.
Αχιλλέας Αχιλλέως
Πτήση, Αθήνα-Βρυξέλλες, 05/12/2022
